Bir hikaye…Dusmek

Adam cocuga bakar. Oyun oynarken dusmustur cocuk, yaralamistir dizini. Ne oldu? der

Aglamasi yeni kesilmis burnunu  cekerek cevaplar cocuk, Dustum surda bir tumsek varmis fark etmedim.

Adam cocugun yarasini temizler. Cocuk Sorar,

Illaki dusmek mi gerek farkindaliklarmiz icin…?

Yanit gelir adamdan yarasini sararken cocugun,

Dusmek gerek zaman zaman,

Dusup farkina varmak,

Bazen dibe vurmak,

Bazen alcalip yukselmek gerek.

Farkina varmak gerek,

Sahip olduklarimizin, olamadiklarimizin…

Mutluluklarimizin, huzunlerimizin,

Sevdiklerimizin, sevmediklerimizin.

Cocuk yineler,

Illaki dusmek mi gerekir?

Adam kafasini kaldirir, gozlerinde sorgulayici bir ifade karisik  umut ve merak ile. Adam  bakar gozlerine dusunur bir sure…

Gerekmez elbet ama dusuncede bu kadar aglamaya degmez, nasil olsa sarilir yaralarimiz.

Adamin gulumsemesine, sevincle karsilik verir cocuk, kalkip oyununa geri doner. Yeni bir hikayesi, gostereceek yeni bir yarasi vardir nasil olsa.

 

 

 

You may also like...

1 Response

  1. Oğuz says:

    Daha çok gerçek gibi geldi..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *